Özdemir,'İhracat Yarışında Mersin 20 Yıldır Geriliyor'

Ana Sayfa » Güncel » Bulvarlara, cadde ve sokaklara sanatçılarla ruh katmak... Abdullah Ayan yazdı

Bulvarlara, cadde ve sokaklara sanatçılarla ruh katmak... Abdullah Ayan yazdı

Caddeleri, bulvarları ruhsuz sayılarla değil, isimlerle sanatçılarla adlandırmak, anlamlandırmak...

 
 
Bulvarlara, cadde ve sokaklara sanatçılarla ruh katmak... Abdullah Ayan yazdı

Antep’ te doğmadım ama çocukluğum, gençliğim orada geçti.

İlkokullarında, lisesinde okudum.

Saf, çıkarsız tüm arkadaşlıkları, dostlukları orada edindim. Şehir büyütür mü çocuğu? Antep beni büyüttü…

Son yıllarda ortaya çıkan yeni bölgeleri, semtleri şaşkınlıkla izliyor, tanımaya çalışıyorum ama asıl ilgim çocukluğumun geçtiği, ilk gençlik sevdalarını kaldırımlarına döktüğüm eski Antep…

Bu konuda mütevazı olacak değilim, benim diyen Antepli kadar iyi bilirim eski dokuyu, tüm kokularına aşinalığım var.

Çocukluğum o zamanların Buğday arastası denilen şimdilerin restore edilmiş ve her gelen yabancının mutlaka ziyaret ettiği, etmeyenlerin de bir biçimde götürüldüğü Tahmis Kahvesinin bulunduğu alan ve civarı…

Elmacı pazarının tam karşısından girilen bu kadim yerleşkede Eski Hamam yanında, Boyacı Cami karşısında farklı evlerde oturduk.

Mardin’ den geldiğimizde de; ilkokul birinci sınıfı da şimdi Mevlevi Müzesi yapılan ve Buğday Arastasının ortasında yer alan İstiklal İlkokulunda okudum.

Okul dediğime bakmayın, Tekke Camii içinde yer alan eskiden büyük olasılıkla kendisini tasavvufa hasredenlere ayrılmış, çile doldurdukları odalardan devşirilen bir mekân…

1961’ de Hürriyet İlkokulu yapılınca biz öğrencileri oraya aktardılar, okul da kapandı. Asım Güzelbey döneminde Tekke Cami içinde yer alan o bölüm restore edilip Mevlevihane müzesi olarak şehre kazandırıldı, çok ta güzel bir mekân olmuş. Ziyaretçilerin orayı gezerken ne hissettiklerini bilmem ama benim için okuma, yazmayı ilerlettiğim ilk mektebim olarak çok özel bir yeri var. Her gidişimde avlusuna girer, gözlerimi kapatıp kokusunu içime çeker, o çocukluğumun geçtiği yıllara asude yolculuğa çıkarım.

Orada da kalmam, sokaklara, çıkmazlara vururum kendimi.

Artık taşlarına kadar hafızama kazındığını sandığım yollar, evler her seferinde ilk kez görüyormuşum gibi şaşırtır beni.

Şaşkınlıklarımdan biri Antebin her sokağa bile isim bulup verme geleneği… O gelenek benim için de zamanla oyun halini aldı. Kaybolduğum her sokağa girerken mutlaka hangi ismin verildiğine bakar, ismin çağrıştırdığı algıyla sokağı buluşturmaya çalışırım.

Ve yıllar sonra Halil Cıbran okurken şaşkınlıkla çocukluğumu bıraktığım ve yıllar sonra hayal bahçelerinde yeniden aramaya koyulduğum o caddeleri, evleri nasıl da duygularıma birebir tercüman olup anlattığını gördüm.

Tıpkı İlyas Halil’ in dizelerinde çocukluğunu aradığı, anlatırken de ağlayıp herkesi ağlattığı Mersin’ in eski sokaklarını, çocukluğunun hayal bahçelerinin üzerimde bıraktığı duygulara benzer bir tat, gizemli bir koku.

Ama Halil Cıbran ve İlyas Halil’ in yazdıklarının ruhumu yakan, hücrelerime nüfuz eden efsunlu bir başka yanı var: Çocukluğuma, çocukluğumun o kadim şehirlerine, sokaklarına, evlerine götürüyor, gözlerimi kapattığımda elimden tutup dolaştırıyorlar.

Bu kadar mı güzel tarif edilir o duygu? Halil Cıbran isen ve evinden, şehrinden, ülkenden koparılıp Beyrut’tan New York’a gitmek zorunda kalmışsan, evet:

“Bu caddelere ruhumdan o kadar çok parça saçtım ki, özlemimin o kadar çok çocuğu bu tepelerde çıplak dolaştı ki, sıkıntı ve ıstırap çekmeden onlardan kendimi ayıramam...

Bugün üstümden çıkardığım bir giysi değil, kendi ellerimle yırttığım derim, kabuğum...

Geride bıraktığım bir düşünce değil, açlık ve susuzlukla tatlandırılmış bir gönül...

Yine de daha fazla oyalanamam...

Her şeyi kendine çeken deniz beni de çağırıyor; yola çıkmalıyım...

Çünkü kalmak, saatler geceyle yanarken, donmak, kristallesmek ve bir kalıba dökülmek demek...”

Ve İlyas Halil isen ve evinden, şehrinden, ülkenden kopup sıcak, ak köpüklü masmavi denizi, dünyanın en büyük martılarının dolaştığı masmavi göğü bu topraklardan binlerce kilometre uzaklarda soğuk Kanada’ da özlemle hayal ediyorsan elbet oturur yazarsın;

“Kimse benim kadar Mersin’ e vurulmadı. Martılarını seyrederken yüzü rüzgârdan ıslanmadı.

Kent, sevgili değil, eli kırbaçlı haspa…

İnsafsız yazlarına karşın ince endamlı, sütü bacaklı gelindi, geceleri yatakta limon kokan…

Tüm gece anlatacak bir şey bulurdu, ağustos böcekleriyle…

…

Büyüdükçe ben, baharlar büyüdü benimle, bin kokulu mevsim oldu. Kulağının ardında, elma çiçeği saçında turunç kokuları bir kız…

Nisan, mayıs…”

Peki, Mersin’e böylesine vurgun bir sanatçıya, evrensel gözlemlerini kaleme alırken bile sözü önünde sonunda Mersin’e getirip, unuttuğumuz bir yerleri, silinmiş dokuları, sinmiş kokuları bize anlatan, hüzünlenip, hüzünlendiren İlyas Halil’ e biz ne verdik?

Bin bir çabayla Ortodoks kilisesi yanındaki sokağın başına güç bela adının yazılı olduğu küçücük plaketi çakma dışında ne yaptık?

Bu kentin numaralarla bezenmiş caddelerinden birine İlyas Halil adını vermek için ne bekliyoruz?

Hadi birileri bambaşka duygular, reflekslerle hayatı boyunca bu kentin adını anmamış, bu kente eli değmemiş birilerine ödül verip duruyor, onları veballeri, günahlarıyla bırakalım.

Ama bu kenti bir arada tutacak “ahde vefa” duygusunu gömüldüğü topraktan çıkarıp hepimize yaşatmakla yükümlü yerel yönetimleri cadde, sokakları numaralandırmaktan vazgeçip, tıpkı Antep gibi en küçük iz bırakanı bile unutmadan en azından önemli cadde ve bulvarlarını zaten ölümsüz sanatçılarına adayıp, o sanatçıların kentle olan bağını tüm dünyaya hatırlatamaz mı?

Sadece İlyas Halil değil, onun öykülerine sinmiş, her kitabında bir biçimde hatırlattığı; Nuri Abaç’ ları, Celal Çumralı’ ları, Haşmet Akal’ ları, Osman Özeren’ leri gecikmiş özürlerimizle yad etmek, isimlerini bu kentle yeniden buluşturmak…

Cadde, bulvar yapmak elbette bir şey ama mekânlara bulvar da olsa bir sanatçı adıyla ruh katmak…

Cadde için para olması yetiyor, oysa o caddeye, bulvara isim bulmak kentin sanatçı zenginliğiyle sınırlı...

Mersinin o zenginliğin farkında olmaması ne acı…                      

Abdullah Ayan

 

 
20 Haziran 2016 Pazartesi 08:40
 
 
(0 Yorum Yapıldı)Yorumlar
<p>Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.</p>
 
Bu Kategorideki Diğer Haberler
 
Son 24 Saat
Haberler RSS Beslemesi
 
Facebook messenger'de sohbet odaları başlıyorBu bilgisayar saniyede 93 trilyon işlem yapıyorGalaxy S7 dört farklı versiyonla geliyorLamborghini mi, Ferrari mi?Facebook'un karı %52 artışla 5,84 milyar dolarDengede durarak felç olma riskinizi ölçünSamsung Galaxy S6 ve Galaxy S6 Edge'yi tanıttıDünyanın en çok turist alan şehirleriAvşar Kızı, Ilıcalı'ya Fark AttıTelefonlarda 'keşke yazmasaydım' mesajları geri alınabiliyor2014 en sıcak yıl olduMicrosoft’tan Windows 10.. İlk yıl ücretsiz
 
Yazarlar
Yazarlar RSS Beslemesi
 
Bumerang - Yazarkafe
 
 
Get our toolbar!
 
Gazete Manşetleri
 
 
Namaz Vakitleri
 
  • İmsak05:54
  • Güneş07:36
  • Öğlen12:44
  • İkindi15:18
  • Akşam17:33
  • Yatsı19:03
 
Anket
.
 
Lig Puan Durumu
 
Takımlar
O
G
B
M
P
1
Başakşehir
13
9
4
0
31
2
Beşiktaş
13
8
5
0
29
3
Galatasaray
13
8
2
3
26
4
Fenerbahçe
13
7
4
2
25
5
Bursaspor
13
7
3
3
24
6
Konyaspor
13
5
5
3
20
7
Osmanlıspor FK
13
4
7
2
19
8
Gençlerbirliği
13
4
6
3
18
9
K.D.Ç. Karabük
13
5
2
6
17
10
Akhisar Bld.
13
4
4
5
16
11
Antalyaspor
13
4
4
5
16
12
Trabzonspor
13
4
3
6
15
13
Alanyaspor
13
4
2
7
14
14
Kasımpaşa
13
3
3
7
12
15
Gaziantepspor
13
3
2
8
11
16
Ç. Rizespor
13
2
4
7
10
17
Kayserispor
13
2
3
8
9
18
Adanaspor
13
1
3
9
6
 
Şampiyonlar Ligi
 
UEFA Avrupa Ligi
 
Alt Lig
 
Tarihte Bugün
1851 - Montréal'da YMCA'nin Kuzey Amerika'daki ilk şubesi açıldı.
1893 - İstanbul'da günlerce süren soğuk hava yüzünden Haliç dondu.
1905 - Fransa'da din ve devlet işlerini birbirinden ayıran bir yasa kabul edildi.
1917 - Kudüs, İngiliz ordularının işgal etmesiyle Osmanlı Devleti'nin elinden çıktı.
1923 - İstanbul'da, Ağa Han'ın Başbakan İsmet Paşa'ya gönderdiği mektubu yayımlayan gazeteciler tutuklandı.
1925 - Yerli kumaştan elbise giyilmesi kanunu çıktı.
1926 - Darülelhan'da (konservatuvar) Türk müziği öğretimine son verildi.
1928 - Latin harfleriyle ilk mezar taşı dikildi. Avukat Ali Kemal Bey annesi Aliye Hanım'ın mezar taşını Latin harfleriyle yazdırdı.
1938 - Başkent Ankara'nın yeni tren garı hizmete açıldı.
1941 - Çin; Japonya, Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etti.
1945 - Fenerbahçe, Yunanistan'ın Enosis takımını 5-1 yendi.
1946 - Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi'nin ikinci aşaması "Doktorlar'ın Duruşmaları" yla başladı. Bu duruşmalarda insanlar üzerinde deneyler yapan Nazi doktorlar yargılandılar.
1949 - Birleşmiş Milletler Kudüs'te yönetimi aldı.
1950 - Harry Gold, II. Dünya Savaşı sırasında atom bombasının sırlarını Sovyetler Birliği'ne verdiği için 30 yıl hapisle cezalandırıldı.
1951 - İstanbul Şişli Camii'nde Evita Peron için mevlüt okundu.
1952 - Tiyatro sanatçıları Ruhi Su, Ulvi Uraz, Aclan Sayılgan, Kemal Bekir Özmanav, Süheyl Terek tutuklandı. Sanatçıların Paris'te faaliyet gösteren İleri Jön Türkler örgütüyle ilişkileri olduğu iddia edildi.
1953 - General Electric şirketi tüm Komünist personelini işten atacağını ilan etti.
1961 - Tanzanya bağımsızlığını kazandı. Julius Nyrere cumhurbaşkanı oldu.
1962 - Tanganika kuruldu.
1963 - Zangibar Sultanlığı bağımsızlığını kazandı.
1965 - Nikolay Podgorni Sovyetler Birliği devlet başkanı oldu.
1967 - Ankara'da üniversite öğrencileri NATO'ya karşı direniş mitingi düzenledi.
1979 - 2 gün önce silahlı saldırı sonucu ölen Prof.Dr. Cavit Orhan Tütengil'in cenazesine katılmak isteyenlerle güvenlik güçleri arasında çatışma çıktı: 1 işçi öldü, 8 kişi yaralandı, 61 kişi de gözaltına alındı.
1987 - Gazze Şeridi'ndeki Cebaliye mülteci kampına İsrail askerleri saldırı düzenledi.
1992 - İngiltere Prensi Charles ve Prenses Diana ayrıldıklarını açıkladılar.
1995 - Nazım Hikmet'in "Rüzgâra Karşı Yürüyen Adam" heykeli, Kültür Bakanı Fikri Sağlar'ın da katıldığı törenle Ankara Atatürk Kültür Merkezi bahçesine yerleştirildi.
1999 - Düzce'nin il, Kaynaşlı ve Derince'nin ilçe yapılmasına ilişkin Kanun Hükmünde Kararname, Resmi Gazete'de yayımlandı.
2002 - Endonezya hükümetiyle Aceh'teki ayrılıkçılar arasında 26 yıllık savaşı sona erdiren antlaşma imzalandı.
2002 - ABD'nin ve dünyanın ikinci büyük havacılık şirketi United Airlines konkordato başvurusunda bulundu.
2004 - Kanada Anayasa Mahkemesi, eşcinsel evliliklerin anayasaya uygun olduğu kararını verdi.
 
Arşiv
 
Süper Loto
08.12.2016 Tarihli Çekiliş Sonucu040619233854
 
On Numara
05.12.2016 Tarihli Çekiliş Sonucu06071115171923242931323440435154596166737677
 
Sayısal Loto
03.12.2016 Tarihli Çekiliş Sonucu242636434446
 
Şans Topu
07.12.2016 Tarihli Çekiliş Sonucu061017243004
 
 
Kurumsal

İçerik

Gündem

Siyaset

Teknoloji